Συνέντευξη της Παρασκευής Λεβεντάκου στη Μαρίκα Αρβανιτοπούλου
- Πως και γιατί γράφτηκε το βιβλίο σας;
Το βιβλίο γράφτηκε μέσα από μια μακρά διαδικασία
επεξεργασίας χειρόγραφων της ηρωίδας του βιβλίου, η οποία μου τα εμπιστεύθηκε.
Τα χειρόγραφα αυτά δεν επρόκειτο να εκδοθούν. Όμως όπως αναφέρεται και στον πρόλογο
του βιβλίου, μια επιτακτική ανάγκη για
θάρρος και τόλμη, τόσο της ηρωίδας
όσο και δική μου, οδήγησε στην συγγραφή και την έκδοση του βιβλίου.
- Ποια είναι η σχέση σας με την συγγραφή;
Από τα εφηβικά και πρώιμα νεανικά μου χρόνια πάντα έγραφα
κείμενα- καταγραφές σκέψεων και συναισθηματικών καταστάσεων σαν τρόπο
διαχείρισης. Δεν με αφορούσε η δημιουργία μιας ιστορίας ή το «πλέξιμο»
λογοτεχνικής πλοκής, όσο η άμεση αποτύπωση μιας εσωτερικής κατάστασης. Από ‘
κει και πέρα έχω αρθρογραφήσει σε περιοδικά, ενώ λόγω του επαγγέλματός μου ως
εκπαιδευτικός, έχω ασχοληθεί και με την συγγραφή παιδικών θεατρικών έργων. Τέλος ως μουσικός γραφώ
στίχους για τα τραγούδια της μπάντας μου αλλά στα αγγλικά.
- Το καλύτερο σχόλιο για το βιβλίο σας;
«Συγνώμη που δεν σου
στάθηκα», από φίλο αναγνώστη που θεώρησε ότι το βιβλίο ήταν αυτοβιογραφικό.
- Ποιο βιβλίο έχετε στο κομοδίνο δίπλα σας;
Τη συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Συναντήσεις» της Ελίζας
Σουφλή, από τις εκδόσεις «Λιμάνι».