Ραμανδάνη Κατερίνα
Γεννήθηκα
στην καρδιά της απέραντης πρωτεύουσάς μας, την Αθήνα, όταν ο πρώτος άνθρωπος
πατούσε το πόδι του στο φεγγάρι για πρώτη φορά. Τα γενέθλιά μου συμπίπτουν με
το Πάσχα του καλοκαιριού κι έτσι ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο γιορτάζω μαζί με την
Παναγιά και τον μισό γυναικείο πληθυσμό.
Οι γονείς μου χάρηκαν που το πρώτο τους
παιδί ήταν κορίτσι και θα μεγάλωνε στην εποχή της προόδου και της τεχνολογίας. Η
μητέρα μου χαιρόταν γιατί μου έδωσαν το όνομα Κατερίνα, όνομα της γιαγιάς μου
Κατερίνας Λάμπρου κι ο μπαμπάς μου το σεβάστηκε μιας κι είχε παντρευτεί
μοναχοκόρη και αγαπούσε πολύ την πεθερά του.
Πέρασα τα εφηβικά μου χρόνια στην ωραία συμπρωτεύουσά μας, την όμορφη
Θεσσαλονίκη, μα έχω τις καλύτερες αναμνήσεις μου απ’ το
πανέμορφο χωριό των αιωνόβιων πεύκων και της διάφανης γαλανής θάλασσας της
Χαλκιδικής, το μαγικό Πευκοχώρι, απ’ όπου κατάγονται οι γονείς μου. Το χωριό
μου παλιά λεγόταν Καψόχωρα και μικρή μαζί με την παρέα μου το λέγαμε
Καψουρόχωρα.
Οι
εικόνες κι οι εμπειρίες από την παιδική μου ηλικία, είναι γεμάτες γέλιο, χαρά,
ξεγνοιασιά, ποτισμένες με γερές δόσεις αισιοδοξίας, που αντλούσα από το φιλικό
περιβάλλον και την οικογενειακή θαλπωρή. Αγαπώ πολύ τις ώρες του
ηλιοβασιλέματος και γι’ αυτό απολαμβάνω τα καλοκαίρια πολλά σούρουπα δίπλα στη
θάλασσα της Χαλκιδικής.
Οι πολλές περιπλανήσεις μου, σε
διάφορους τόπους της πατρίδας μου, λόγω ειδικών συνθηκών αλλά και διακοπών, μα
και τα ταξίδια μου στο εξωτερικό, μού εμφύσησαν αγάπη για την πατρίδα μου και
με έκαναν να ’χω ανοιχτό μυαλό. Η Μακεδονία μας όμως είναι το επίκεντρο της
καρδιάς μου. Όλα δε τα νησιά μας με γοητεύουν διαρκώς.
Εμπνευστής και πρώτος δάσκαλός μου
υπήρξε ο πατέρας μου Αστέριος. Το αίσθημα της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας, της
θείας πίστης, της οικογένειας και της αγάπης για τη χώρα μου είναι ριζωμένα
βαθιά μέσα μου. Σταθμός μεγάλος στη ζωή μου, ο άντρας της καρδιάς μου, ο Αντώνης μου, το
αντίδοτό μου στα καθημερινά προβλήματα. Καρποί της ζωής μου είναι οι δυο γιοι
μου, ένα γερό συμβόλαιο, αδιαπραγμάτευτο. Τη μεγάλη δύναμη όμως για να στέκομαι
όρθια, χρόνια τώρα, αντλώ απ’ τη μητέρα
μου, την ωραία Ελένη, την ευλογημένη «Σμυρνιά» μου, τη Λενιώ μου. Ο Σωκράτης
είναι ο αγαπημένος μου φιλόσοφος κι η «Οδύσσεια» το αγαπημένο μου έπος.
Σεμινάρια στη διάρκεια της ζωής μου έχω
παρακολουθήσει πολλά μιας και είμαι ανήσυχο άτομο ακόμη και τώρα. Πάντα προσπαθώ να είμαι πρώτη στις γραπτές
εργασίες μου και να έχω τα καλύτερα αποτελέσματα. Η εργασία μου στον τομέα της
Υγείας, θεωρώ ότι είναι καθαρά βιοποριστική, ενώ το πνευματικό μου έργο είναι η
αναπνοή μου, το αίμα που κυλάει στις φλέβες μου κι η ισορροπία μου μέσα στη
ζούγκλα του σύγχρονου γίγνεσθαι. Αρχή μου είναι να βαδίζω σε δύσκολα μονοπάτια,
γιατί πιστεύω ότι τα δύσκολα είναι για τους δυνατούς.
Έχω γράψει επτά βιβλία: «Σημάδι εκ
γενετής», «Ο σφυγμός μου ακουμπάει πάνω σου», «Θελξιέπεια», «Βασιλιάς ή
σκύλος», «Διπλός Ψυχισμός», «Ερωτικά Αποτυπώματα», «Λευκός Μανδύας». «Το φιλί
του Σκορπιού» είναι το όγδοο βιβλίο μου. Είμαι μέλος της ΟΥΝΕΣΚΟ Πειραιώς και
νήσων και του Φιλανθρωπικού Γυναικείου Συλλόγου «Ελπίδα μάνας».
